Görenleri şaşırtan Yucatán: Meksika’nın 7 ilginç sırrı

Emlak Haber Ajansı
5 Min. Okuma

Meksika denince akla önce Cancún’un otel şeridi gelir. Oysa Yucatán Yarımadası’nın asıl hikâyesi kumsalın birkaç kilometre gerisinde, toprağın altında başlıyor. Dinozor çağını kapatan bir göktaşının izinden yüzlerce kilometrelik su altı mağaralarına, pembe göllerden milyarlarca yıllık canlıların yaşadığı lagüne kadar burası, kış güneşini merakla birleştirmek isteyenler için biçilmiş kaftan. İşte Yucatán’ın görenleri şaşırtan 7 sırrı.

1. Cenoteler: Bir göktaşının bıraktığı kuyular

Yucatán’da nehir neredeyse yok. Yağmur suyu kireçtaşının içinden süzülüp yer altında akıyor, tavanı çöken yerlerde de “cenote” denen doğal kuyular ortaya çıkıyor. Şaşırtıcı olan, bu kuyuların bir kısmının haritada neredeyse kusursuz bir yay çizmesi. Bilim insanları bu “cenote halkasının”, yaklaşık 66 milyon yıl önce düşen ve dinozorların sonunu getirdiği düşünülen Chicxulub göktaşının açtığı kraterin kenarını izlediğini söylüyor. Yani turkuaz suya atladığınızda, aslında dünya tarihinin en büyük felaketlerinden birinin sınırında yüzüyorsunuz. Mayalar ise bu kuyuları yeraltı dünyasına açılan kapılar olarak görüyordu.

2. Chichén Itzá: Alkışa kuş sesiyle cevap veren piramit

UNESCO listesindeki Chichén Itzá’nın simgesi El Castillo, yani Kukulkan Piramidi. İlkbahar ve sonbahar ekinokslarında, ikindi güneşi basamakların kenarına üçgen gölgeler düşürüyor ve merdivenden aşağı süzülen dev bir yılan görüntüsü oluşuyor. Daha az bilinen bir ayrıntı da sesle ilgili: Merdivenin önünde el çırptığınızda geri dönen yankı, cıvıltıya benzer bir tınıya dönüşüyor. Akustik araştırmacılar bu sesi Mayaların kutsal saydığı ketzal kuşunun ötüşüne benzetiyor. Piramide tırmanmak artık yasak; ama alkış serbest.

3. Sac Actun: Ayaklarınızın altındaki labirent

Tulum çevresindeki ormanın altında, dünyanın bilinen en uzun su altı mağara sistemlerinden biri uzanıyor. Quintana Roo Speleoloji Araştırması’nın kayıtlarına göre Sac Actun’un haritalanan uzunluğu 2024 sonunda 379 kilometreyi geçti. Mağaranın içinde Buz Devri’nden kalma hayvan kemikleri ve Amerika kıtasının en eski insan kalıntılarından bazıları bulundu. Dalış sertifikası olmayanlar da çevredeki Dos Ojos gibi cenotelerde şnorkelle bu dünyaya kısa bir göz atabiliyor; sarkıtların arasından süzülen ışık huzmeleri tek başına yolculuğa değer.

4. Las Coloradas: Gerçekten pembe olan göller

Yarımadanın kuzey ucundaki Las Coloradas köyünün yanındaki göletler, fotoğraflarda filtre kullanılmış sanılacak kadar pembe. Bu renk bir tuz işletmesinin buharlaşma havuzlarından geliyor: Çok tuzlu suda yaşayan kırmızı pigmentli algler ve küçük karidesler suya bu tonu veriyor. Aynı karidesler, bölgedeki flamingoların tüylerinin pembeleşmesinde de pay sahibi. Havuzlar özel bir şirkete ait olduğu için suya girmek yasak; görmek için genellikle yerel rehberli turlara katılmak gerekiyor.

5. Bacalar: Yedi renkli lagünün yaşlı sakinleri

Cancún’un yaklaşık dört-beş saatlik yol güneyindeki Bacalar Lagünü, açık turkuazdan koyu laciverde uzanan tonları yüzünden “Yedi Renk Gölü” diye anılıyor. Ama asıl ilginç olanı dibinde. Lagünde, kökleri dünyadaki ilk yaşam biçimlerine uzanan stromatolitler var: Bakterilerin katman katman kireç biriktirerek oluşturduğu, kayaya benzeyen canlı yapılar. Bilim insanları bu tür yapıların gezegene oksijen kazandıran ilk canlılar arasında olduğunu düşünüyor. Son yıllarda kirlilik ve kontrolsüz turizm yüzünden kırılgan hale geldikleri için üzerlerine basmak ya da dokunmak yasak.

6. MUSA: Denizin dibindeki müze

Cancún ile Isla Mujeres arasındaki sularda, heykeltıraş Jason deCaires Taylor’ın öncülüğünde yapılmış yüzlerce heykelden oluşan bir su altı müzesi bulunuyor. Heykeller, mercanların tutunabileceği özel bir betondan üretildi. Amaç, kalabalık resiflerin üzerindeki baskıyı azaltıp dalgıçları yapay bir alana yönlendirmek. Yıllar içinde yosun ve mercanla kaplanan figürler her mevsim biraz daha değişiyor; şnorkelle ya da cam tabanlı teknelerle görmek mümkün.

7. Izamal: Baştan aşağı sarıya boyanmış kasaba

Mérida’nın doğusundaki Izamal’da evler, kemerler, kilise ve dükkânlar neredeyse istisnasız aynı sarı tonda. Kasabanın göbeğinde, İspanyolların bir Maya piramidinin üzerine kurduğu San Antonio de Padua Manastırı yükseliyor. Biraz yürüyünce Kinich Kak Moo piramidine varıyorsunuz; Yucatán’ın en büyük yapıları arasında sayılan bu dev tepe, sömürge döneminden çok daha eski bir şehrin kalıntısı. Akşamüstü sarı duvarların güneşle kızıla döndüğü saatler, kasabanın en güzel anı.

Ne zaman gidilir, nasıl ulaşılır?

Yucatán için en rahat dönem, kuru mevsimin yaşandığı aralıktan nisana kadar olan aylar. Bu dönemde nem düşüyor, yağmur azalıyor ve sıcaklık denize girmek için ideal seviyede kalıyor. Atlantik kasırga sezonu resmi olarak haziran başından kasım sonuna kadar sürüyor. Bölgenin ana kapısı Cancún Uluslararası Havalimanı. Yarımada içinde dolaşmak için araç kiralamak en esnek seçenek; bunun yanında Tren Maya, Cancún’u Chichén Itzá üzerinden Mérida’ya, ayrıca Tulum ve Bacalar üzerinden Chetumal’a bağlıyor. Meksika’ya giriş koşulları dönem dönem değişebildiği için yola çıkmadan önce vize ve pasaport şartlarını resmi kaynaklardan kontrol etmeyi unutmayın.

Bu Makaleyi Paylaş
Yorum yapılmamış